Yurtdisinda hem de bekar yasayinca iftarin anlami garip bir hal aliyor…Zira iftari bilen kimse az.  Hem de birlikte iftar yapabileceginiz insan sayisi..Öyle olunca da iftar davetlerine cagirma ya da gitme orani düsük profilde seyrediyor..Ama demokrasilerde careler tükenmez demisler..Ne de güzel söylemisler…Iste ben de bu yazimda siz, www.yldz.net okuyucularina bu iftar sorunumu nasil cözdügümü anlatmak istedim..Hazir Ramazan da yaklasirken…

Amerika’nin New Jersey eyaletinde, hem komsum hem yakin dostum bir muhterem, masterimi yaptigim üniversitede mesai arkadaslarindan para toplayip bir yigin yiyecek temin ediyordu…Türk bir hocanin grubunda calisan bu dostumun bu organizasyonuna sadece Türkler degil baska milletlerden insanlar da istirak ediyordu.  Bir de kendisinin de calistigi arastirma grubunun toplanti odasi icin izin de koparinca..Hafta ici aksamlari iftarimizi rahat rahat yapiyorduk..Haftasonu ise bazen iftar davetine katilirken bazen de kendimiz davet veriyorduk..Türkler’in yogun nüfuslu bir bölgesinde yasiyorduk New Jersey’nin..O nedenle zor olmuyordu iftar daveti icin kimse bulmak…Haftaici bazen de bizim Muslim Student Association (MSA) iftar daveti veriyordu..Üstelik bu iftar davetinin masrafini hem okul ödüyordu hem de misafir konusmaci da gelip Islamla ilgili konferans da veriyordu iftarin arkasindan…

Almanya’da ise iftar problemimi daha ilginc ve rahat hallettim..Calistigim enstitüye oldukca yakindir bizim Fatih Camii..Ramazan’da cami cemaati de iftar organize etme karari alinca..Ramazan’i iftar acisindan oldukca rahat gecirdim..Hatta bekar oldugumuzu bildigi icin bizim cemaat, iftardan kalan yemekleri ‘Bekar arkadaslar kalan yemekleri götürsünler’ diye cagrida da bulunuyordu..Öyle ki Diyarbakir, Gaziantep, Kastamonu-Bergama mutfaginin en güzel ve lezzetli yemeklerini tatma firsatim da oldu bu iftarlar vesilesiyle..Tabii ki cemaat arasinda ciddi kaynasmaya da vesile oldu bu iftarlar..Diger taraftan, bazilari da ben bu Ramazan iftar daveti veremedim diye hayiflandi..Umuyorum o hayiflananlar bu Ramazan’i es gecmeyeceklerdir..Biz de daha nice farkli yörenin yemeklerini tatma firsatini yakalamis olacagiz.

Sahsen benim verdigim iftar davetlerine gelince..Genelde ögrenci arkadaslarimi davet ettim kendi evime..Fena yemekler de pisirmedim isin gercegi..Davet ettigim insanlar arasinda Alman da vardi Pakistanli da.  Bilhassa islamiyetin kaynasma yönünü de görüyorlardi bu sekilde.  Bir de tabii farkli bir kültürle ilgili degerleri görme firsati.  Örnegin yerde yemek yeme tecrübesi olmayan yabancilar bu tecrübeyi de edinmislerdi bendenizin iftar davetleri sayesinde..Yilda birkac defa iftar vermeyi artik ‘sünnet’ haline getirdim diyebilirim..Bu sene simdiden kendimce davetli listesi yapmaya basladim bile..Onun ötesinde tatli olarak ne yapsam diye de düsünmüyor degilim hani..Güllac mi hazirlasam, kemalpasa mi?..Ne dersiniz?  Sizin tercihiniz ne olurdu?  Yolunuz bu Ramazan’da Dresden’e düserse davetlimsiniz. Ramazan geliyor, iftara buyrun!  Beklerim efendim…

Dresden, 24. Agustos. 2007
11:56