…bir gemi yakalayıp içine atalım mı kendimizi Yağmur? O zaman gemi sallandıkça sallanırız ancak, gemi yol aldıkça yol alırız. Olmadı gemi içinde bir iki tur , al işte sana sonsuz tatmin.Gemi ne zaman karaya ayak basarsa o zaman alırız soluğu kasabalarda, yarım kalmış öykülerimizde … (more…)
Bendeki “SEN”i almadan gitme!
Gideceksen
Bendeki “SEN”i al, öyle git.Ama bunun için;
Yıllar öncesinin bir “SEN” tablosunu satın alman gerek.
Sana benziyor diye -saçları,sesleri,gülüşleri-
sevdiğim tüm adamları öldürmen gerek.
Ve seni seviyorum diye parlıyorken gözlerim
bana aşık olmuşları da.
Adına adadığım tüm kitapları yakman gerek.Gitmenin kolay olduğu bir “sen” var mı bilmiyorum.
Ama gitmen için “sen”i kendi ellerinle öldürmen gerek!Gideceksen
Bendeki “SEN”i öldür, öyle git…
Uzun süredir yoktum.. Sağolsun, arkadaşlarım siteye bakıp neredesin diye maille, mesajla yada bi şekilde kendilerinden bir şeyler gönderiyorlar.. bizlere h.b. den şiir var..
RUTUBET
Ben sana aktim.
Sen yalniz bir duvardin.
RUTUBET-2
Ben sana aktim.
Sen yalniz bir duvardin. (more…)
DURUM 1 (BAYANIN GÖZLEM-LEYEMEDİK-LERİ)
….bak anlaşalım.Çok üzülmek yok sonra.Altı üstü gidiyorum.Bu, anlatacağım.Şimdiye kadar anlattığım öykülerimden arta kalan bir şey –bir ben- yok.Aslında o şey “ben”im anlıyor musun? Yani başından beri anlattığım da buydu aslında. Üüüff boşver, tamam , baştan başlayalım.
Çocuk bağırdı annesinin arkasından. Annesi duymadı. Karşıya geçemedi çocuk. Annesinin arkası dönüktü; göremedi çocuğunun karşıya geçemediğini. Çocuk kimsesiz kalakaldı yolun karşısında. Anne kendi halinde tuttu evinin yolunu. Evine doğru attığı her adımda daha bir unuttu çocuğunun varlığını. Çocuk büyümek zorunda kaldı. Başka türlü baş edemeyecekti hayatla, en azından küçükken öyle sandı. Birebirliği, kendiliği, yap-lı-yalnızlığıyla baş edebilmek için annesiz büyüdü yolun karşı kıyısında…Anne evine adadı kendini; hiç hissetmedi bir çocuğun eksikliğini. Evindekiler hatırlatmadı ona, kişinin yap-a-yalnızlığını. Önünde çiçeklerin sıralı olduğu balkondan karşılara bakarken bile görmedi annesizliğin birebir tükettiği dışarıdaki çocukları. Bir çocuğu olduğunu kesin bir hisle unutmuştu artık. Artık bilmiyordu. Annelik dürtüsü bitti. Balkon önü, saksı içi çiçekler öldü. Öldüklerini görmedi. Anne ANNE ismini yitirdi. Genç kızlık adını aldı yeniden. Evdekiler ona Serli demeye başladılar. Onları duydu ama farkı duymadı. Genç kız Serli yaşamaya devam etti.