Kilik kiyafet cihetiyle ihramdan cikip normale dönmüstüm.  Kiyafetlerim normale dönmüstü..Ancak vücudum degil.  Zira hastalanmistim.  Gecenin sogugu.  Gündüzün sicagi derken.  Bir de aksamlari yatsidan sonra Kabe’de kalip Kur’an okuma hevesi.  Üsütmüstüm.  Ama pek de önemsemedim.  Hayatimi normalmis gibi devam ettiriyordum.  Diger taraftan, bizim oda arkadaslariyla muhabbeti ilerletmistim.  Mina üzerinde konaklayip Arafat’a cikincaya kadar olan fasila gelmeden bu yazimda ihramdan cikmadan sonra günlük neler yaptigimi yazmayi yegliyorum. 

 Sabah namazina müteakip, otele geri dönerken kahve icmeyi tercih ediyordum.  Bir de yoldaki, ‘Haci Baba! Haci Baba!’ diye seslenen fakir kadinlara sadaka dagitmakla ugrasiyor insan Kabe dönüsü.  Günün her vakti insanin karsisina cikan bu insanlarin bir kismi asiri yoksul Afrika ülkelerinden geliyormus megerse.  Hac sezonu onlar icin sadaka toplama sezonu.  Cogu kacak olarak ülkeye giriyormus..Bir kismi ise en azindan seyyar kina ve takke gibi seyler satmaya da calisiyor.  Sebil diye dagitilan yiyecek kamyonlarinin önünde de görmek mümkün bu insanlardan.  Insanin gördügü manzaralar karsisinda yüregi burkuluyor.  Kimi zaman eli ve ayaklari bile olmayan insanlari da görünce bilhassa.  Halimize ne kadar sükretsek azdir hani.

 Isin asli, Kabe disinda dolasirken Islam aleminin genel vaziyetine taniklik ediyorsunuz.  Hali ise Islam aleminin maalesef pek aci.  Bir zatin da dedigi gibi ‘Islam alemi diye dünyada bir etkinligi, gücü olan bir alem yok’ aslinda.  En fakir ülkeler bizim Islam ülkeleri. 

 Diger taraftan, Kabe’nin cevresi ise otellerle doldurulmus..Tabii Kabe ise resmen bogulmus bir görüntü ciziyor.  Tarihi eserlerin yikilip yerlerine oteller yapilmasi ise daha vahim bir durum.  Ancak, en basta bizlere öyle söylenmisti.  Bu neden söyle, o neden öyle diye hacda kafa yormayin.  Bircok seyi görmezden gelin.  Biz de öyle yaptik.

 Namazlarin ve Kur’an okumanin disinda, nafile tavaflar da yaptim..Adini tasidigim dedemin ve babaannemin yerine de tavaflar..Hatta oda arkadaslarimdan Namık Bey, aslinda kendine üstad kabul ettigin din büyüklerinin yerine de yapsan iyi olur diye söylemisti.  Ancak hastaligin da etkisiyle, yapmak istedigim bazı şeyleri yapamadım.  Buna böyle bir tavaf dahil.  Insaallah bir sonraki seferde diyorum simdilerde..

 Mutlu haftalar, iyi okumalar.

Serdar Samil Okyay, 30.Ocak.2008, Dresden