Nerede kalmistik? Ucakta idik galiba..Hac hatiralari isin asli anlat anlat bitmez.. Öyle ki cocuklugumda dinlemekten en cok haz duydugum anilar hac hatiralari idi.. Dedem basta olmak üzere, bizim köyün yaslilari, ‘Arafattan ciktik…Müzdelifeye dogru..Oradan da…’ diye baslayan hikayeler anlatirdi..Kimi zamanda da, hac sirasinda baslarindan gecen enteresan olaylari naklederlerdi..Bir de onlar karayoluyla gittikleri icin, onlarin anlattiklari daha uzun olurdu..Bir keresinde anneannemin biraz da ic gecirerek ; ‘Bagdat…Bagdat..Cok güzel bir sehirdi’, deyisi hala aklimdadir.  Bendenizse, bilhassa, bizim editörün de bastirmasiyla ancak klavye basina gecebiliyorum.  Tabii ki www.yldz.net okuyuculari icin.

Bircok haci adayi, ihramlarini havaalaninda giydi..Öyle ki havaalani neredeyse bastan basa bembeyaz iki parcadan olusan kiyafet giymis adamlarla dolu idi.  Ilk etapta zorlandim isin gercegi..Zira ihramim bana biraz genis gelmisti..Ama yavas yavas alisiyorsunuz.  Bazilari ise kutsal beldelerin sinirina gelmeden önce ucakta giymeyi tercih ettiler ihramlarini..Ve kutsal beldeler sinirinda herkes haccina niyet etmeye basladi..Ardindan hep beraber dudaklardan yalnizca ayni ifadeler söyleniyordu : ‘Lebbeyk! Allahümme Lebbeyk!….’  Buyur Allah’im diyorduk…

Havaalanina indik nihayetinde..Hac niyeti ucakta yapilmisti ve Cidde’ye inmistik.  Pasaport kontrolünde yaklasik 2 saate yakin bekledik.  Normalde diger ülkelerde 10 dk ancak süren kontrol epey uzamisti sizin anlayacaginiz..Ama megerse biz sansliymisiz..Zira Almanya’ya dönüste bir dostum, biz 5-6 saate yakin bekledik demesin mi?  Diger taraftan, hacca daha önce gelenler..Bilmem kac sene önce geldigimde de Cidde hava limani yine böyleydi diye anlatiyordu.  Pek bir degisiklik yokmus..Isin gercegi yaklasik 3 milyonun üzerinde insanin, ziyaret ettigi hac sezonunda insan, haccin verdigi hazla sabirli olmayi ögreniyor..Öyle ki pasaport kontrolden sonra havalimaninin bahcesinde beklemeye basladik.  Zira kurallara göre Suudi yetkililer, gerekli ayarlamalari yapmadiktan sonra, hickimse disari cikamiyordu..Böylelikle sabahi yaptik.  Günes dogmustu Cidde havalimanina da..En sonunda iki farkli otobüse aldilar bizim kafileyi.  Otobüs dedimse..Türkiye’deki sehirlerarasi otobüsleri falan unutun..Kac yasinda oldugu bilinmeyen, ama yeterince eski otobüsler bunlar.  Cidde havalimanindan ayrilmadan hemen önce, kurallar geregi bütün pasaportlarimiza da el konuldu..Kural bu imis..Hikmeti nedir, ne degildir kurcalamiyor insan..Yalniz otobüsün icinde Mekke’ye dogru yol alirken, baska bir sekilde gelmis Arap asilli ama, aksanindan Amerikali oldugunu anladigim, gencten bir bayan öyle ilginc bir sey söyledi : ‘ Very funny travel’.  Yazariniz Serdar Samil de, daha ilginc bir cevap verdi : ‘Very funny, and no fun in there’. Kizcagiz ‘I agree with you’ diyordu.

Yorgunluktan uykuya daldim..Gözlerimi actigimda mola verdigimizi anladim..Su vb ikramlar yapildi..Ardindan, yeniden yola koyulduk..Mekke’ye giriyoruz..Gözlerimi hayal meyal acabildim..Iste dediler, surasi Kabe..Disaridan görmek pek mümkün degildi..Cevresi kapali oldugu icin..Derken otelimizi ararken, sehrin bir yerinde durduk…  Yine uyukuya dalmisim..En son ögleden sonra 2 gibi odamiza yerlestik..Oda arkadaslarimizla tanisma ve..

Mutlu haftalar iyi okumalar..

Serdar Samil Okyay,
Dresden, 31.11.2007