Bu yazı, hadi yaz denildiği için yazılmaktadır…

Pazatesi geceleri bir alışkanlık haline geldi gece kuşları ile birlikte şirketten çıkmak.. Vızır vızır içeriden sesleri gelirken yazdığım yeni giriş formatının denemelerini henüz bitirdim..

Yaşasın…

Şu aralar yazılarımı okuyanların sayısının artıyor olması değişik heyecanlar katıyor dünyama.. Burada olabilmek farklı bir özgürlüğü soluklamak gibi bir şey… Koskocaman bir okyanusun içinde minicik bir damla olabilmek gibi bir hal, halet… Delicesine hayaller kuruyorum… Belki gelecekte yazmayı planladığım romanım, bu yazıların iteleme gücü ile çıkacak kim bilir!!?? Yazıları yazarken en güzeli istediğin yere kulaç atabilmek… Hatta sanki denizin içindeymişsinde her yöne özgürce gidebilirmişsin gibi birşey… Söylenecek o kadar söz, hayal edilecek o kadar ufuk varken bu yazı dar gelmeye başladı..

Hayallerim yavaş, yavaş buralara dökülecek… Beklerim efendim…

Saat 01:40, gece kuşu “hadi” dedi..