Genç adamın aklından geçen bu cümleler dudaklarından bir türlü dökülememişti…

O kadar sene geçen beraberliğe son verebilmek kendisi adına ayrılıktan çok acı dolu anların verdiği sancılı dakikaları yaşatıyordu bedeninde. Zorla elde ettiği güzellikler bir yağlı bir urganın elde tutulamamsı gibi bir haldi yaşadığı… Hem mutluluk hayatından akıp gidiyor hemde giderken canını acıtıyordu… Elleri değil belki ama kalbi çok yaralanmıştı..

O gün, hayatı ondan ayrılışına sebep olan birikimleri düşünmekle geçecekti… O güne kadar ne yapması gerektiği ile ilgili derin düşüncelere dalacaktı günün ilerleyen saatlerinde, ayın ilerleyen günlerinde veya yılların ilerleyen aylarında… Aslında genç adam için bunları düşünmek yaranın üzerine bakıp ne durumda acaba merakındaki saf bakışlardı. Ama yinede farkındaydı yaranın üzerinde çok durulmadan, düşünülmeden oksijensiz bırakmak gerektiğinin. Böyle düşüncelere, acı dolu yaşanmış o bitişe daha fazla pirim vermemeliydi… Evet evet oksijensiz bırakmalıydı… Nefessiz kalmalıydı ki bu düşünceler daha ötesi acılara set çekmeliydi…

Günler, haftalar, aylar, yıllar derken bir türlü silinmiyordu genç adamın aklındaki o.. Sadece o olsada iyiydi.. Onunla yaşanan her anda, herhangi bir durumda, herhangi bir duruşta, herhangi bir fiilde, herhangi bir kokuda, herhangi bir olayda….. o…. o…. o…. Hangi yöne baksa o, ne tarafa gitse o, ne söylense o … yine o yine o….

Dinlediği şarkıda o vardı şu anda kulaklarında yankılanan.. Dinlediği şarkı onu hatırlatıyordu.. Buruk bir tebessüm ile eşlik ediyordu artık genç adam kendini anlatan kendine hak veren şarkıya…

Artık hayatımdan çıksan diyorum
Bu ikili delilik sona erse
İkimiz için de en hayırlısını diliyorum
Hiç olmamış gibi davranabilmeyi
Bu yok ediciliği anlayabilmeyi
Bir bilsen ne kadar yürekten istiyorum
…

Daha fazla tükenmeye takatim yok…